Log in
De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) heeft sinds haar introductie bijgedragen aan het verminderen van de internationale spraakverwarring over psychiatrische stoornissen. Binnen de psychologische testdiagnostiek zijn echter nog geen vergelijkbare stappen gezet. Bovendien komt het categoriale systeem met fundamenele tekortkomingen. Dalena van Heugten-van der Kloet en Ton van Heugten bespreken een mogelijke oplossing die leidt tot een reductie van classificaties en aansluit bij een meerdimensionele netwerkbenadering. Michiel Hengeveld dient hen van repliek.
Dalena van Heugten-van der Kloet, Ton van Heugten

Tekortkomingen van een categoriaal systeem

Gestandaardiseerde classificatiesystemen pogen al tientallen jaren de psychiatrische stoornissen in ons geestelijke gezondheidsstelsel te definiëren. De Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders (5e editie, DSM-5; American Psychiatric Association (APA), 2013) en de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (10e revisie, ICD-10; World Health Organization, 2010) zijn internationaal het meest bekend. Een belangrijk voordeel van de DSM-5 is dat het de internationale spraakverwarring over psychiatrische stoornissen drastisch heeft verminderd. Sinds haar introductie heeft de DSM sterk bijgedragen aan het ontwikkelen van een gemeenschappelijke internationale taal om psychiatrische stoornissen te definiëren en conceptualiseren. Opvallend genoeg zijn binnen het veld van de psychologische testdiagnostiek nog geen vergelijkbare stappen gezet. Tot op heden is er namelijk geen internationale standaard voor het gebruik van psychologische testen die de definitie van een specifiek symptoom, zoals vermeld in de DSM-5, als startpunt nemen en dit symptoom valide en betrouwbaar meten. De overgrote meerderheid van psychologische testen meten constructen…