Log in
Elizabeth Loftus wilde wat graag vanuit Californië naar Nederland reizen, als eregast op het symposium ‘Geheugens om nooit te vergeten’ dat het Archief en Documentatiecentrum voor de Nederlandse Gedragswetenschappen (ADNG) eind november in Utrecht organiseerde. Op dat symposium stond het intellectuele gedachtengoed centraal van Hans Crombag (1935) en Willem Albert Wagenaar (1941-2011), dé twee aanjagers van de rechtspsychologie in Nederland. Met beiden is Loftus bevriend geraakt en ze acht hen zeer hoog als psycholoog.
Vittorio Busato

Vooral met Wagenaar heeft ze lang en intensief samengewerkt, vertelt Loftus tijdens een lunch met kroketten in de Faculty Club van Universiteit Utrecht. ‘Ik was als getuigendeskundige gevraagd bij het proces van John Demjanjuk. Die werd er eind jaren tachtig van de vorige eeuw van beschuldigd Ivan de Verschrikkelijke te zijn geweest, de beul van concentratiekamp Treblinka. Zelf ben ik Joods, en ik heb familieleden verloren in de Tweede Wereldoorlog. Een oom van negentig, met wie ik heel close was, hoopte dat een optreden van mij als getuigendeskundige in deze zaak niet het laatste zou zijn wat hij van mij zou meemaken voordat hij zou sterven.’ Het is de enige zaak die ze ooit heeft geweigerd. Als wetenschapper vond ze weliswaar dat ze het moest doen. Demjanjuk kon immers onschuldig zijn, en na 35 jaar konden er heel wel problemen zijn met de identificatie. Een half jaar verdiepte Loftus zich bijna obsessief in deze zaak. ‘Maar ik ben geboren…

Dit interview verscheen in bewerkte vorm afgelopen december in een special van het Vlaamse blad EOS Psyche & Brein.