Log in
Stigma bestrijden in de ggz is hot. Een SIRE-campagne. Een nationaal congres. BN’ers en CEO’s van grote bedrijven klappen opeens uit de school over hun autisme, angststoornis of depressie. Nu is het de beurt aan de behandelaars zélf. Vier psychologen komen ‘uit de kast’ over hun eigen psychische problematiek. ‘Het inzetten van eigen ervaringen kan therapeutische meerwaarde bieden.’
Aliëtte Jonkers

‘Ik ben er groot voorstander van dat hulpverleners in de (geestelijke) gezondheidszorg open zijn over hun eigen psychische problematiek. Dat ze laten zien dat je je voor psychische aandoeningen niet hoeft te schamen. Als wij daarover al niet open durven zijn, van wie kunnen we dat dan wel verwachten?’

Dat schreef psychiater Menno Oosterhoff eind vorig jaar in een blog op de website van Medisch Contact.[1] Daarna volgde een onthulling: ‘Ja, ik heb een dwangstoornis. Het voelt kwetsbaar om dat publiekelijk te zeggen, maar ik schaam me er niet meer voor. Door die aandoening voel, doe en denk ik vaak vreemde dingen, maar dat staat los van mijn waarde als persoon. Ik heb daarbij nog geluk. Mijn maatschappelijke functioneren wordt er niet door verstoord. Dat is niet mijn verdienste, dat is geluk. En als professional zit ik dicht bij het vuur. Ik weet wat er aan de hand is en wat de beste behandeling is.’

Oosterhoff lijdt al