Log in
Toen ik de opleiding tot klinisch psycholoog volgde, kreeg ik met pittige cliënten te maken.
Geertje Kindermans

Onder andere met jongeren die een suïcidepoging hadden gedaan. Zoals een cliënt die eigenlijk niet met een hulpverlener wilde praten. Zijn moeder was wanhopig en had hem zo ongeveer omgekocht met een paar voetbalschoenen om hem mee te krijgen. De jongen had geen serieuze pogingen gedaan, maar hij had zichzelf wel proberen te beschadigen. In de wachtkamer heb ik hem overgehaald om even mee te komen naar de spreekkamer. Ik legde uit dat hij elk moment weer kon stoppen met het gesprek, zo gaf ik hem de controle. Uiteindelijk wilde hij wel praten. Ik vond het spannend of er weer een poging zou volgen, ik wist dat ze steeds ernstiger werden. En ik vroeg me af: hoe doe je dat eigenlijk, crisismanagement? Als therapeut leer je luisteren, contact maken, interventies doen en daarin voelde ik me vaardig. Maar bij cliënten die suïcidepogingen achter de rug hebben, moet je de vraag beantwoorden: kan ik diegene naar huis sturen of niet? En…